Goede voornemens. Een goed idee?

Goede voornemens worden al snel geassocieerd met 1 januari. Of nee, 2 januari. Nieuwjaarsdag moet er natuurlijk nog even flink gegeten en gedronken worden. Nog één keer flink de teugels laten vieren voordat je er in het nieuwe jaar écht aan gaat beginnen.

Maar ja, dan zijn er nog oliebollen over op 2 januari.. Zonde om weg te gooien.“ Ach, morgen begin ik écht”.

3 Januari, “pff wat een drukte in de sportschool. Blijkbaar ben ik niet de enige die mijn extra kilo’s kwijt wil. Niks voor mij, ik ga gewoon goed op mijn voeding letten en dat sporten komt later wel”

Afijn, je zit al twee weken bovenop je voeding. Je eet havermout, salades, groene smoothies en zelfs de superfoods zijn je niet onbekend. Je gaat met een grote boog om de verboden gangpaden in de supermarkt en slaat braaf alle traktaties op je werk af. “Lekker bezig”, bemoedig je jezelf.

Maar dan is er een verjaardag.. “Dat ene taartje kan toch wel, toch? Ik ben zó goed bezig, dat gun ik mezelf”. De borrelhapjes komen op tafel. “Ach, ik heb nou toch al taart gegeten, die paar extra bitterballen en stukjes kaas maken nu toch niet meer uit”. En vooruit, daar hoort ook een wijntje bij… of twee…

De volgende dag, “zie je wel, dat diëten is niks voor mij, ik ben nou eenmaal geen volhouder”. En daar verdwijnt de havermout, de blender staat stof te vangen op het aanrecht en salades? Dat is toch voor konijnen?

Overdreven? Misschien. Heb ik je aandacht? Mooi!

Je herkent er vast wel iets in. We hebben allemaal weleens goede voornemens gehad. En bedenk eens kritisch, welke ervan heb je volgehouden? Aan welke ben je niet eens begonnen?

Voornemens worden al snel geassocieerd met een lage slagingskans. Maar dat hoeft niet waar te zijn! We zien ontzettend op tegen dat begin en daarom beginnen we er niet aan of stellen we het (eindeloos) uit. Of we beginnen wel maar dat stemmetje in je hoofd gaat protesteren en komt met allerlei argumenten waarom je vooral weer lekker normaal moet gaan doen.

Maar waar gaat het dan precies mis?

Allereerst zijn we geneigd de lat te hoog te leggen. We willen het liefst morgen al resultaat. Maar is dit realistisch? Kan je van jezelf verwachten dat je in korte tijd je hele leefstijl 180 graden omdraait? Je hebt bijvoorbeeld ook niet in één dag overgewicht gekregen. Daar is een lange tijd overheen gegaan, misschien zelfs ongemerkt. Het is dan ook niet realistisch om van jezelf te verwachten of te eisen dat je álles op korte termijn helemaal anders gaat doen. De doelen die je stelt moeten dus realistisch en haalbaar zijn, bij jou en jouw specifieke situatie passen en aanpakken wat je wilt veranderen zodat je zeker weer dat je ze kunt behalen. En belangrijker nog, dat het die veranderingen zijn die je levenslang vol kan blijven houden.

Een aantal voorbeelden om dit wat te verhelderen. Als je weet dat je extra kilo’s komen van de avonden bankhangen met als gezelschap een zak chips, waarom zou je dan je ontbijt vervangen door bijvoorbeeld havermout wat je eigenlijk niet lust? Je snapt dat je dat niet heel lang gaat volhouden met het risico dat je het bijltje er dan maar helemaal bij neer gooit. Je hebt je dan energie verspilt aan de verkeerde dingen en kan nog steeds je snackmomenten ’s avonds niet de baas.

Of je schrapt acuut aardappelen van je menu, want snelle koolhydraten zijn de boosdoener, en haalt kilo verpakkingen quinoa in huis. Vind je het lekker? Nee, maar het is toch gezond? Ja dat klopt helemaal, maar als het niet voor jou werkt dan is de kans groot dat je vroeg of laat weer terug grijpt naar de aardappelen en misschien nog wel een schepje extra neemt, gewoon omdat je het zo gemist hebt. Je kunt dan beter kijken naar een gezonder alternatief voor aardappelen die je wél lekker vind en jezelf vooral niet verbieden ooooit nog aardappelen te eten. Die zullen heus nog wel een keer op je bord verschijnen  en dat is ook oké. Balans is hier het sleutelwoord.

Óf je hebt je ingeschreven op de sportschool om te gaan fitnessen maar je komt er na een maand achter dat het niet jouw ding is. Wellicht is bodypump in groepsverband dan wel iets wat je leuk vind en met plezier doet.

Een heel belangrijke kanttekening hier, ik wil zeker niet beweren dat je altijd moet doen wat binnen je veilige comfortzone ligt. Integendeel! Het ligt natuurlijk op de loer om te zeggen, “ik lust nou eenmaal geen groenten dus het gaat niet voor me werken om gezonde salades te gaan eten” of “sporten is nou eenmaal niks voor mij”. Je zult ergens concessies moeten doen want anders zit je volgens jaar december weer op de bank te puffen dat het echt allemaal veranderen moet en maak je plannen voor je volgende goede voornemens. Ook concessies kunnen haalbaar zijn.

Als je het écht wilt.  En daarmee kom ik op het volgende.

Het wel of niet slagen heeft het alles te maken met de focus op motivatie en wilskracht als belangrijkste factor. Als je maar genoeg wilt en voldoende motivatie hebt dan lukt het wel. Natuurlijk moet je écht willen, daar begint het. Willen voor jezelf en niet omdat je het van iemand anders moet. Maar.. motivatie is helaas geen constante factor. Je motivatie gaat op en neer en is afhankelijk van hoe je je lichamelijk voelt, je humeur, je stemming, de beschikbare tijd, je prioriteiten, het moment van de dag enzovoort, enzovoort. Op wilskracht krijg je misschien dan nog heel wat voor elkaar, je wilt het toch echt? Maar die wilskracht raakt uiteindelijk ook op. Veel voornemens sneuvelen vroeg of laat dan ook omdat het zoveel energie kost om jezelf continu te pushen.

Je moet dan ook een plan hebben. Stel subdoelen die niet te ver in de toekomst liggen, die haalbaar en realistisch zijn in jouw situatie en maak een actieplan. Wat moet je concreet doen om aan het einde van de week of maand je subdoel te behalen. Je kunt je grotere doel pas halen als het overzichtelijk is wat je, wanneer moet doen. Als het vaag blijft of je doel ligt te ver in de toekomst dan is er ruimte voor dat stemmetje in je hoofd om je nog even lekker in je veilige comfortzone te houden. “ik begin morgen écht!…”

Laat ik heel duidelijk zijn, je hebt géén motivatie nodig om in actie komen en het werk te doen wat nodig is om je voornemens en anders gezegd je doelen te laten slagen.

Laat dit even op je inwerken…

Ik zal het toelichten met een voorbeeld. Denk je dat topsporters altijd gemotiveerd zijn en zin hebben? Dat ze het altijd prettig vinden om feestjes af te zeggen, altijd vroeg naar bed te gaan, altijd op gezonde voeding te moeten letten, dag in, dag uit? Ik denk het niet.. Het zijn tenslotte ook mensen, net als jij en ik, met ook ‘maar’ 24 uur in één dag en zonder super powers. Dus wat maakt dat zij dingen wel gedaan krijgen? Juist, een doel met een plan.  Zij denken niet na over de beren op de weg, de dingen die ze missen, de vervelende kanten die het met zich mee brengt. Ze doen simpelweg wat gedaan moet worden. En daarnaast staat er in de topsport echt iets op het spel, verwachtingen liggen hoog, er moet gepresteerd worden. Natuurlijk ga ik je niet vergelijken met een topsporter, maar als jij bereid bent het werk te doen, échte commitment hebt en iets op het spel zet, dan kan ook jij je doelen halen! En dat gaat je zóveel opleveren, promise!…

“Let’s get in Shape for Life!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *